Στέφανος Ψημένος, Βερόνα

Ζήσε το!
Paragraphs: 

1. Πες μας μερικά πράγματα για σένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα: το ονοματεπώνυμο σου, ηλικία (ημερομηνία γέννησης), ζώδιο, το μέρος που μεγάλωσες, που ζεις τώρα και με τι ασχολείσαι επαγγελματικά.

«Προσγειώθηκα» στην Αθήνα, στο μαιευτήριο «Αλεξάνδρα» το μεσημέρι της 4ης Οκτωβρίου 1963, τρίτο παιδί στην οικογένεια Ψημένου, μετά τις δύο μεγάλες μου αδελφές, τη Μίκα (Ερασμία) και τη Λιλή (Κρυσταλία). Μερικές μέρες μετά οι γονείς μου, ο Γιώργος Ψημένος και η Βενετσιάνα Ψημένου, με πήραν και πήγαμε στο σπίτι μας, το τελευταίο σπίτι άκρη άκρη σε μια ήσυχη γειτονιά στους πρόποδες του Υμηττού, στου Παπάγου. Σ’ αυτή τη γειτονιά μεγάλωσα. Εκεί πήγα δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Μετά από εμένα ήρθαν άλλα τρία κορίτσια στην οικογένεια, η Μαρίνα, η Πηγή και η Νίκη. Βρέθηκα ανάμεσα σε πέντε αδελφές μόνος μου! 

Το βουνό έξω από το σπίτι μας, μου φάνηκε ένα καλό καταφύγιο! Και το 1ο Σύστημα Προσκόπων Παπάγου, η «οικογένεια» που μου έμαθε να νιώθω άνετα εκεί έξω, στη φύση. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα (1981-1984), εργάστηκα ως κειμενογράφος σε διαφημιστικές εταιρίες για οκτώ χρόνια (1986-1993), και το 1994 ίδρυσα την ROAD όπου, ως συγγραφέας των ταξιδιωτικών οδηγών της σειράς «Ανεξερεύνητη Ελλάδα» διαφήμισα τις ομορφιές της πατρίδας μου και τη χαρά να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα.

Την περίοδο που είχα τη  ROAD έφτιαξα και τους πρώτους αξιόπιστους χάρτες της Ελλάδας, βασισμένους στην εξαντλητική επιτόπια έρευνα που έκανα για τους ταξιδιωτικούς οδηγούς μου. Δυστυχώς την εταιρία την είχα με έναν συνέταιρο ο οποίος, όσο εγώ ταξίδευα για να δημιουργώ χάρτες και ταξιδιωτικούς οδηγούς, αυτός διαχειριζόταν το ταμείο χωρίς κανέναν έλεγχο, ούτε καν από τη συνείδησή του, οπότε το 2008 χωρίσαμε. Τότε ίδρυσα την TERRAIN, χωρίς συνέταιρο αυτή τη φορά, με στόχο να φτιάξω, ξεκινώντας από λευκό χαρτί, τους καλύτερους πεζοπορικούς και τουριστικούς χάρτες για την Ελλάδα. Δέκα χρόνια αργότερα, και με περισσότερους από 100 τίτλους χαρτών και πέντε πεζοπορικούς και αναρριχητικούς οδηγούς, η χαρτογραφική και εκδοτική εταιρία TERRAIN είναι πλέον μια καταξιωμένη εταιρία στη συνείδηση των απαιτητικών πεζοπόρων και ταξιδιωτών, Ελλήνων και – κυρίως – ξένων. Η άλλη δραστηριότητα της TERRAIN, που κερδίζει συνεχώς έδαφος, είναι η εκπόνηση μελετών για τη δημιουργία δικτύου σηματοδοτημένων πεζοπορικών διαδρομών και οι τεχνικές εργασίες για τη σηματοδότηση μονοπατιών.

 

2. Ποιο είναι το μέρος που αγαπάς περισσότερο να επισκέπτεσαι και κάθε πότε πηγαίνεις? 

Η «κρυψώνα» μου είναι τα Κύθηρα. Εκεί πηγαίνω κάθε Αύγουστο για να ξεκουραστώ. Ή μάλλον, για να κουραστώ έτσι όπως μου αρέσει: με το ποδήλατό μου, με τα πεζοπορικά μου παπούτσια, με την καταδυτική στολή μου. Τα Κύθηρα είναι ένα πανέμορφο νησί με θαυμάσια μονοπάτια, υπέροχους βυθούς, πανέμορφες παραλίες, εξαιρετική τοπική κουζίνα. Με γεμίζει ενέργεια και μου δίνει μεγάλη χαρά. Αγαπημένο μου μέρος είναι και η Τσαγκαράδα στο Πήλιο, όπου βρίσκεται το οικογενειακό εξοχικό των Ψημένων. Εκεί μαζεύεται όλη η οικογένεια κάθε Πάσχα, αλλά συναντιόμαστε εκεί και με κάθε άλλη ευκαιρία. Πολύ συχνά επίσης πηγαίνω στη Σάμο, κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, για τη μαγευτική εμπειρία της πεζοπορίας στα ομορφότερα μονοπάτια που υπάρχουν στη χώρα μας.

3. Περίγραψε τον εαυτό σου με 3 (ή και λιγότερες) λέξεις. 

Επίμονος. Ήρεμος. Μαγεμένος.

4. Τι σε κάνει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι κάθε μέρα? 

Ο ήλιος που μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο. Οι γωνιές της Ελλάδας που με περιμένουν να τις βάλω στο χάρτη με ακρίβεια. Οι άνθρωποι που αγαπώ και που είναι κοντά μου, αλλά και όλοι αυτοί που δεν έχω συναντήσει αλλά έχουν έναν χάρτη ή έναν ταξιδιωτικό οδηγό μου στα χέρια τους και περιμένουν από εμένα τον επόμενο χάρτη, τον επόμενο οδηγό, το επόμενο εργαλείο για νέες ταξιδιωτικές εμπειρίες.

5. Mέσα από την αγάπη σου για τη φύση, έχεις βοηθήσει να αναδειχθούν με μονοπάτια πολλές περιοχές της χώρας μας, ποιο μονοπάτι - μέρος, σου έχει αποτυπωθεί περισσότερο στο μυαλό? 

Το μονοπάτι από το ξωκλήσι του Αγιάννη προς τον ερειπωμένο οικισμό Γερά, στη νότια άκρη της Τήλου. Το μονοπάτι από το Χωριό προς το ερημοκλήσι του Αγίου Βασιλείου και την παραλία Λάπαθος, στη Σύμη. Στο ερημονήσι Σαρία, στη βόρεια άκρη της Καρπάθου, το μονοπάτι που ξεκινάει από την παραλία Παλάτια, περνάει από τον μεσαιωνικό πειρατικό οικισμό, χώνεται μέσα στο φαράγγι με τα γεράκια και πηγαίνει στο εγκαταλειμμένο χωριό Άργος. Το σηματοδοτημένο μονοπάτι Νο6 που κάνει το γύρο του Προφήτη Ηλία, στη Σίφνο (το πρώτο μονοπάτι που σηματοδότησε η Terrain, το 2012). Ολα τα μονοπάτια της Σάμου (που σύντομα θα σηματοδοτηθούν από την Terrain). Και βέβαια, τα μονοπάτια του Υμηττού, κι αυτά σηματοδοτημένα από την TERRAIN.

6. Πρόσφατα επισκέφθηκες τη Βερόνα. Για ποιον λόγο την επέλεξες σαν προορισμό? Τι σου έκανε μεγάλη εντύπωση και για ποιους λόγους ξεχωρίζει? 

Χαζεύαμε μια μέρα τον χάρτη της Ευρώπης με το κορίτσι μου, και μου είπε: «Το 1988 περάσαμε βιαστικοί με τη μοτοσυκλέτα από την εθνική οδό έξω από αυτή την πόλη, Τι λες, πάμε να διορθώσουμε αυτό το λάθος;». Και πήγαμε. Και μας μάγεψε η ομορφιά που πηγάζει από τις φροντίδες και την αγάπη των ανθρώπων που κληρονόμησαν και βρέθηκαν να κατοικούν σε αυτή την πόλη, και έχουν κάνει όλα εκεί να είναι μουσική και χορός και ποίηση. Και έρωτας.

7. Ήτανε κάποιο τοπίο ή εικόνα της πόλης που σε εντυπωσίασε ιδιαίτερα?  

Η εικόνα της πόλης από ψηλά, από το καμπαναριό του καθεδρικού ναού. Η ρωμαϊκή αρένα που μοιάζει να χτίστηκε χτες, και κάθε καλοκαίρι δονείται από το μουσικό φεστιβάλ. Το ποτάμι που τυλίγει την πόλη. Οι δρόμοι με τα καφέ και τα μπαράκια, μακριά από την τουριστική βιτρίνα, όπου συχνάζουν οι ντόπιοι.  

8. Ποιο μέρος για φαγητό ξεχώρισες και τι το κάνει τόσο ξεχωριστό? 

Η Βερόνα είναι γεμάτη με δεκάδες εστιατόρια που σερβίρουν εξαιρετικό φαγητό. Υπεύθυνη γι’ αυτό είναι η γαστρονομική κουλτούρα αυτού των Ιταλών, αλλά και ο ισχυρός ανταγωνισμός. Υπάρχουν και εδώ τα τουριστικά εστιατόρια, μαζεμένα κυρίως στις κεντρικές πλατείες και τους εμπορικούς δρόμους, αλλά αυτά είναι εύκολο να τα καταλάβετε και να τα αποφύγετε. Αν βολτάρετε στους πίσω δρόμους και τα στενά, θα δείτε τα αυθεντικά και τα ωραία. Εμένα με ενθουσίασε το «Bottega Della Gina», στο νούμερο 4 της Via Fama, όπου ο Francesco, η Nikoletta και η Claudia φτιάχνουν μπροστά σας, μαγειρεύουν και σερβίρουν τα πιο νόστιμα tortellini που έχω φάει στη ζωή μου! (www.labottegadellagina.it). Αν θέλετε πίτσα, η πιο γευστική γωνιά (κυριολεκτικά γωνιά, ένα μαγαζάκι 3x5 είναι), είναι το Pizza Sapore, στο νούμερο 5 της Via della Costa, δίπλα στην κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης, απέναντι ακριβώς απότο ψηλότερο καμπαναριό της Verona, το Torre Dei Lamberti όπου αξίζει να ανεβείτε για να απολαύσετε όλη την πόλη, το ποτάμι της και τους γύρω λόφους από ψηλά. Εδώ, σε αυτή τη «τρύπα», ο Renato Bosco φτιάχνει και ψήνει πίτσες αριστουργήματα! (www.boscorenato.it)  

9. Ποιο μέρος για καφέ / πρωινό (όπως κ τι πρέπει να δοκιμάσουμε όπως κ δήποτε)? 

Το μαγικό μέρος για καφέ και πρωινό είναι το «Café Carducci», στο νούμερο 12 της Via Giosue Carducci. Δεν είναι στην παλιά πόλη, δεν το πιάνει το μάτι σου απ’ έξω, αλλά μέσα είναι ένας ναός της ιταλικής αισθητικής και γαστρονομίας. Από τις 7 το πρωί σερβίρει εξαίσιο εσπρέσο και καπουτσίνο, με υπέροχα γλυκά και αλμυρά σνακ όπως το sbrizolona (τοπικό παραδοσιακό τραγανιστό γλυκό με χοντροσπασμένα αμύγδαλα). Σερβίρει και φαγητό, όλη μέρα. Στην κουζίνα, που είναι ακριβώς πίσω από τον πάγκο στην κεντρική σάλα, ο ηλικιωμένος σεφ Ciro Esposito κάνει τα μαγικά του στις κατσαρόλες και τα τηγάνια και αυτό που σερβίρει είνα απερίγραπτα νόστιμο. Έχουν επίσης μια εξαιρετική κάβα με τοπικά κρασιά, και σερβίρουν πιατέλες με τοπικά τυριά και αλλαντικά φτιαγμένα από πραγματικούς artisans. Θες να κάθεσαι και να τρως εδώ όλη μέρα! (www.cafecarducci.it)  

10. Συνάντησες ή γνώρισες ανθρώπους που έκαναν το ταξίδι σου ακόμα πιο όμορφο με αποτέλεσμα να σου αποτυπωθούν στην μνήμη σου? (Πες μας δύο λόγια για αυτούς)   

Συνάντησα δεκάδες Ιταλούς, στα μπαρ, στα καφέ, στα μαγαζιά στους δρόμους, και όλοι τους είχαν αυτή την ομορφιά του καλλιεργημένου και πολιτισμένου Ευρωπαίου. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η Monica, η πωλήτρια στο κατάστημα Stefanel, όπου μπήκαμε για να χαζέψουμε. Η Monica αφιέρωσε μια ολόκληρη ώρα από το χρόνο της δίνοντας στη Λέττα (τη γυναίκα μου) να δοκιμάζει ρούχα και αξεσουάρ που τα συνδύαζε μεταξύ τους σε υπέροχα σύνολα. «Δεν χρειάζεται να αγοράσεις κάτι, μόνο να δεις πόσο όμορφη γίνεσαι όταν ντύνεσαι ωραία» της είπε, και της κατέβασε το μισό μαγαζί και την έντυνε και την έφτιαχνε και γέλαγαν και πέρναγαν καλά σαν παλιές φιλενάδες. Για πρώτη φορά η Λέττα αγόρασε ρούχα που πραγματικά ήθελε, χωρίς άγχος και πίεση.  

11. Ποια συνήθεια των κατοίκων εκεί σε εντυπωσίασε? 

Ο  σεβασμός τους στο δημόσιο χώρο: παρκάρουν πολιτισμένα, οδηγούν πολιτισμένα, δεν πετάνε τα σκουπίδια τους κάτω, δεν βανδαλίζουν τις πινακίδες ή τους τοίχους των κτιρίων, σέβονται τις διαβάζεις των πεζών, τηρούν το κοινωνικό συμβόλαιο που έχουν «υπογράψει».

12. Οι Ιταλοί φημίζονται για το καλό φαγητό, ανακάλυψες κάποιο τοπικό υλικό, προϊόν ή συνταγή που να σου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση?  

Οι πίτσες τους, που τις πουλάνε με το κομμάτι σχεδόν σε κάθε γωνιά. Είναι η γαστρονομία σε έκδοση δρόμου.  

13. Αγαπημένη συνήθεια στην Αθήνα?  

Να καλλιεργώ το λαχανόκηπό μου. Να διαβάζω τις στήλες του Στέφανου Κασιμάτη και του Τάκη Θεοδωρόπουλου στην “Καθημερινή”, στο καφέ Coupepe στην πλατεία της γειτονιάς μου (Νέα Πεντέλη). Να πηγαίνω στο σινεμά και στο θέατρο. Να μαγειρεύω για φίλους.  

14. Ποιος είναι ο επόμενος προορισμός που θα ήθελες να πας και γιατί?  

Το Κεδροδάσος, στη νότια ακτή του νομού Χανίων, στο Λιβυκό. Το Νοέμβριο που έχουν φύγει όλοι, αλλά το καλοκαίρι είναι ακόμα εκεί. Γιατί τα ίχνη από τα βήματά της, ξυπόλητη στην άμμο, είναι πάντα εκεί...

15. Οι λέξεις με τις οποίες πορεύεσαι στην ζωή:  

Δεν πειράζει. Συνέχισε. Μην φοβάσαι. 

16. Τι είδους μουσική ακούς αυτό τον καιρό? Στείλε μας τα 10 αγαπημένα σου τραγούδια και τι τίτλο θα τους έβαζες.

Το Κοχύλι, της Μαρίας Βουμβάκη: Αναμμένο κερί  

Το «Κόσμε Χρυσέ» που τραγουδάει ο Ξυλούρης: Ομορφος κόσμος

Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», του Γιάννη Μαρκόπουλου: Ο μουσικός πολιτισμός της πατρίδας μου, το εισητήριο που με ταξιδεύει στην πηγή που ποτίζει τις ρίζες μου

To Everybody Hurts, των R.E.M.: Φτιαγμένοι από πηλό.

Το «Wish you were here», των Pink Floyd: Αν ήξερες...

Το “Help me lift you up”, των This Mortal Coil: Είσαι ο δρόμος μου.

Το «Love is a stranger” των Eurythmics:  Διεκδίκησέ την.  

Το «Why» που βγαίνει από την ψυχή της Annie Lennox: Ξέρεις γιατί

Το «Streets of Philadephia” του Bruce Spingsteen: Στάσου πλάι μου

Το «Bohemian Rapsody» με την ψυχή και τη φωνή του Fredie Mercury: Βαθιά θάλασσα     

Κείμενο: λ3 team  

Φωτογραφίες: Στέφανος Ψημένος

terrainmaps.gr

*Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, χρήση του φωτογραφικού υλικού και οτιδήποτε άλλο χωρίς τη συγκατάθεση του δημιουργού τους.

Φορμα επικοινωνίας